Σύλλογος / Κοινότητα

 

Σύλλογος/Κοινότητα-Association/Local governmentΤΟ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ/DEMOCRACY AND THE ASSOCIATION
ΤΟ “ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ”  ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ/”FENCING” MAKRIYIANNIS
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΡΟΚΥΛΙΩΤΩΝ «Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»
ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗ ΠΕΝΤΑΓΙΟΥ
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΕΙΑ 2013/MAKRYGIANNEIA 2013


…………………………………………………………………………………………………..

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΕΙΑ 2015

……………………………………………………………………………..

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Στην εφημερίδα “Καθημερινή” του Σαββάτου 8 Μαρτίου 2014 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο περί Ουκρανίας που δυστυχώς έχει άμεση εφαρμογή στα τεκταινόμενα του Συλλόγου. Θυμίζουμε ότι το άρθρο για το “Κιγκλίδωμα” του Μακρυγιάννη που υποβλήθηκε στην εφημερίδα του Συλλόγου απορρίφθηκε με πλειοψηφία τρία υπέρ και τρία κατά γιατί η ψήφος του προέδρου μετράει ως διπλή. Διαβάστε λοιπόν μήπως βρείτε κάποια ομοιότητα με τα του Συλλόγου. “Ένας από τους λόγους που τόσα δημοκρατικά πειράματα των τελευταίων ετών έχουν αποτύχει είναι ότι δίνουν υπερβολική έμφαση στις εκλογές και ελάχιστη στα άλλα απαραίτητα συστατικά της Δημοκρατίας, όπως είναι ο έλεγχος της κρατικής εξουσίας και ο σεβασμός της ελευθερίας λόγου και της ελευθερίας οργάνωσης. Οι πιο επιτυχημένες νέες Δημοκρατίες λειτούργησαν εν πολλοίς γιατί δεν υπέκυψαν στον πειρασμό της τυραννίας της πλειοψηφίας-δεν υιοθέτησαν την άποψη ότι η εκλογική νίκη δίνει στη πλειοψηφία το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει. Σε άλλο άρθρο της ίδιας εφημερίδας αναφέρεται:”Η αυθαιρεσία της εξουσίας δεν έχει όρια όταν θελήσει να επιβάλει το δικό της δίκαιο. Δηλαδή το νόμο του ισχυροτέρου, ο οποίος παραπέμπει σε καθυστερημένες, μη εξελιγμένες κοινωνίες”.


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ΤΟ “ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ”  ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Στο πλαίσιο της “ομορφοποίησης” του χωριού για τα Μακρυγιάννεια 2013 έγινε και μία ενέργεια που πέρασε απαρατήρητη.  Περιφράχτηκε το μνημείο του Μακρυγιάννη στο χωριό μας με “κιγκλίδωμα” (το αναφέρουμε έτσι όπως αναφερόταν στη προκήρυξη του έργου) από όλες τις μεριές.  Επί πενήντα χρόνια τώρα είχε περίφραξη μόνο μπροστά.  Για να δείξουμε τι θέμα υπάρχει πρώτα θα το θεωρήσουμε σαν μνημείο της καρδιάς μας παρόλο που νομικά δεν είναι χαρακτηρισμένο έτσι και οποιοσδήποτε μπορεί να επεμβαίνει ακόμα και να ασχημονεί με κακόγουστες και ανιστόρητες παρεμβάσεις. Υπάρχουν όμως αρκετοί χωριανοί που το θεωρούν σε ηθική βάση, μαζί με το Ηρώο των πεσόντων Συγχωριανών μας στη πλατεία,  την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα του χωριού μας. Δεύτερον θα αναφερθούμε σε ένα άρθρο της εφημερίδας “ΤΟ ΒΗΜΑ”, 7 Απρ 2013.  Εκεί αναφέρεται ότι ο γενικός γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών ζητά την τοποθέτηση κιγκλιδώματος γύρω από το κτίριο για να προστατευθεί από κάθε είδους επιβουλές.  Απευθύνθηκε στο αρμόδιο όργανο της Πολιτείας, το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων.  Η αίτησή του ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ όπως είχε συμβεί και με αντίστοιχη πρότερη πρόταση της Διεύθυνσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.  Η Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού κυρία Λίνα Μενδώνη σχολίασε σχετικά: “Δεν αποκλείουμε τον δημόσιο χώρο από τους πολίτες. Αλίμονο αν γεμίσουμε την Αθήνα με κάγκελα”.   Ο Γ.Γ. της Ακαδημίας αναφέρει: “Οταν ο Τσίλλερ έχτισε την Ακαδημία….σέβονταν τα μνημεία. Αλλά οι εποχές αλλάζουν.  Η Ακαδημία σήμερα έχει γίνει αποχωρητήριο”.  Τέτοιο θέμα φυσικά δεν υπάρχει στη συγκεκριμένη περίπτωση στο χωριό μας πράγμα που σημαίνει ότι δεν τίθεται καν θέμα περίφραξης.  Στη συνέχεια ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής κ. Χαράλαμπος Μπούρας αναφέρει: “Τα κάγκελα είναι μια αντιαισθητική λύση, που αλλοιώνει την αρχιτεκτονική αυτών των αριστουργημάτων”.  “Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ένα μεγάλο κακό δημιουργώντας ένα άλλο” αναφέρει η καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής κυρία Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη. Υποθέτουμε ότι η δικαιολόγηση για το “κιγκλίδωμα” είναι ότι έτσι εξασφαλίζεται ότι δεν θα μπαίνουν ζώα στο χώρο ή ότι δεν κινδυνεύουν μικρά παιδιά που ενδεχομένως θα βρεθούν στο χώρο.  Αν πράγματι υπάρχουν τα προβλήματα αυτά, πράγμα όχι πολύ πιθανό, υπάρχουν όπως είδαμε παραπάνω, άλλες λύσεις όχι τόσο αντιαισθητικές.  Ακόμα όσοι έχουμε επισκεφθεί την Ακρόπολη έχουμε δεί, στα περισσότερα σημεία, ένα χαμηλό  τοιχάκι περιμετρικά και αποκάτω το χάος. Το ίδιο συμβαίνει και στους Δελφούς.  Στο δρόμο από τη σύγχρονη πόλη πρός τον αρχαιολογικό χώρο το πεζούλι που σε χωρίζει από το χάος αποκάτω δεν έχει ύψος ούτε τριάντα πόντους.  Στο χωριό μας το πεζούλι της πλατείας δεν είναι και τόσο ψηλό.  Σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν σκέφθηκε κανείς ποτέ μέχρι τώρα να τοποθετήσει “κιγκλιδώματα”.  Στη περίπτωση του μνημείου του Μακρυγιάννη υπάρχει και το συμβολικό κομμάτι της υπόθεσης.   Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Μακρυγιάννης στη ζωή του υπέστη πολλά “κιγκλιδώματα” και να υποστεί ένα ακόμα στη πατρίδα του είναι, κατά τη γνώμη μας,  τουλάχιστον αμφιλεγόμενη  ενέργεια.  Στη διάρκεια των τριών τελευταίων χρόνων το μνημείο του Μακρυγιάννη έχει υποστεί και δύο ακόμα άκομψες και ασεβείς παρεμβάσεις.  Πρώτα, φυτεύτηκαν από κάποιους λάτρεις του τούγιες που είναι ιθαγενές φυτό της Βόρειας Αμερικής και της Ανατολικής Ασίας.  Εμείς ρωτήσαμε αρχαιολόγους, γνώστες του θέματος, τι γίνεται με την επιλογή φυτών σε μνημεία.  Η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει συγκεκρμένη εγκύλιος αλλά εθιμικά ακολουθείται η μέθοδος της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Αποστολής όταν αναστήλωνε τη στοά του Αττάλου γύρω στο 1955.  Τότε ανατέθηκε σε καθηγητή της Ανωτάτης Γεωπονικής Αθηνών να μελετήσει το θέμα.  Αποτέλεσμα: Χρησιμοποιήθηκαν φυτά μόνον της Αττικής, ούτε καν Ελληνικά.  Επομένως, στο Κροκύλειο θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν τα εξής φυτά: Ασφάκες συνδιασμένες με αγριοτριανταφυλλιές, που αφθονούν στη περιοχή του σπιτιού του Μακρυγιάννη στο Αβορίτι. Ακόμα κουμαριές και ρείκια. Και φυσικά με συζήτηση και όχι αποφασίζομεν και διατάσσομεν θα προέκυπταν και άλλες ιδέες. Τελικά ο Μακρυγιάννης εκδικήθηκε τους αρνητές του.  Τρία-τέσσερα χρόνια τώρα “κείνις οι τούγιες δε κάν’νε απάν'”.  Δεύτερη άσχετη παρέμβαση έγινε με το φωτισμό.  Τοποθετήθηκαν δύο μεταλλικοί στύλοι ένθεν και ένθεν της προτομής που τα φώτα τους “εξαφανίζουν” τη προτομή αλλά και περιορίζουν το οπτικό πεδίο θέασης της προτομής.  Κατά τη γνώμη μας χρειάζεται μείωση του γενικού φωτισμού και εγκατάσταση στοχευμένου επί της προτομής επιπρόσθετου φωτισμού που θα την αναδεικνύει. Όπως είναι τώρα αναδείχνει το γενικό φωτισμό και κατ’ ακολουθίαν αυτόν που τον τοποθέτησε. Το τελευταίο θέμα είναι και το σοβαρότερο κατά τη γνώμη μας.  Η τοποθέτηση του “κιγκλιδώματος” ήταν το τελευταίο επεισόδιο σε μια σειρά, όπως είδαμε, αμφιλεγόμενων παρεμβάσεων. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν κατέχει την απόλυτη αλήθεια και γνώση. Για το λόγο αυτό όταν γίνεται μια ενέργεια που δεν αφορά το σπίτι μας αλλά τα κοινά πρέπει να ρωτάμε το κοινό.  Εδώ ο εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας, και στις τρείς παραπάνω περιπτώσεις, αποφάσισε και έδρασε χωρίς να έχει τις κατάλληλες γνώσεις, μόνος του χωρίς να ρωτήσει κανένα χωριανό απ’ ότι ξέρουμε. Αυτός ο τρόπος δράσης είναι: Πρωτον, τελείως αντιδημοκρατικός και κατά συνέπειαν τελείως “αντιμακρυγιαννικός”. Δεύτερον, δείχνει έλλειψη σεβασμού πρός το Μακρυγιάννη και τους χωριανούς. Τρίτον, είναι μάλλον και παράνομος γιατί το τεχνικό πρόγραμμα του διαμερίσματος πρέπει να συζητείται και να αποφασίζεται σε λαϊκή συνέλευση στο χωριό πράγμα που, απ’ όσο γνωρίζουμε, δεν γίνεται.

“FENCING” MAKRYGIANNIS

This section refers to the subject of fencing the Makriyiannis monument in Krokylio from all sides. For the last forty or so years the monument was fenced only on the front side. This summer we suddenly saw it fenced all around. To make our point we will refer to two facts. First, the monument is, in our hearts, even if not legally, our Acropolis. Second, we refer to an article of the newspaper TO VIMA, april 27, 2013 which describes the events following the application to fence the building of Athens Academy and a similar previous application of the National Museum. Both buildings are landmarks of downtown Athens and, legally,  monuments. The appropriate state agency, the Council for Recent Monuments, REJECTED the application on the grounds that fencing monuments hurts the aesthetic look of the monument. Also, to erect fencing everywhere creates a solution worse than the  problem it is supposed to solve. Piling fencing all over Athens does not contribute to the problem solution.  Additionally,  we must remark that on certain parts of the Acropolis the wall that separates visitors from fatal fall is only from one to two feet high. The same happens in Delphi. The same happens in the  village square of Krokylio. Nobody thought of installing fences in these cases. In the case of Makriyiannis’s  monument we have the symbolic problem also. Makriyiannis was “fenced” many times in his lifetime. To do that in his birthplace is disrespectful. Also, in the last three or four years we had two more disrespectful actions in this monument. First, the plants around the monument come from Southeastern Asia (thjujas). We asked, something the local authority never does, and found out that the standard practice in planting monuments in Greece is to use local plants. Such plants are “asfakes” (Phlomis fructicosa)  and “agriotriantafyllies” (Rosa canina). With further discussion more ideas will pop up.  Another action was the replacement of the monument lighting which causes the Makriyiannis bust to “disappear”. This brings us to the main point. All these happen because the local authority does not consult, although it has a moral and also legal obligation, any of the Krokylians on deciding what, when and how things are done. We consider this unacceptable in Makriyiannis’s birthplace.

 

Το κείμενο αυτό ζητήθηκε να δημοσιευθεί στην εφημερίδα του Συλλόγου  από τα μέλη του ΔΣ Ελένη Μπακαρέζου, Μάνια Παπανδρέου, Παρασκευά Μπακαρέζο και από το αναπληρωματικό μέλος Γεώργιο Καλμαντή. Η απάντηση που λάβαμε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τον πρόεδρο του Συλλόγου είναι: “Η επιστολή για τα κάγκελα δεν μπορεί να δημοσιευτεί γιατί ο μηχανικός του Δήμου έκανε τη μελέτη και κανένας από εμάς δεν είναι μηχανικός. Επίσης είναι σα να βρίζουμε το Δήμαρχο ο οποίος μας έδωσε 6.000 ευρώ για τα ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΕΙΑ. Επίσης για εμένα έπρεπε να έχει γίνει από χρόνια γιατί υπήρχε κίνδυνος τραυματισμού”.

Η απάντησή μας:

1. Είναι αμφίβολο αν διάβασε καν την επιστολή και τα θέματα που θίγει. Η απάντηση αυτή δεν έχει καμιά σχέση με το γενικότερο προβληματισμό για τα θέματα που αφορούν την αισθητική και τον ιστορικό συμβολισμό των μνημείων μας αλλά και τη δημοκρατική διοίκηση της τοπικής κοινότητας. Φαίνεται, σύμφωνα με την απάντηση, ότι το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων λειτούργησε ανεπαρκώς και δεν ενέκρινε το “καγκέλωμα” της Ακαδημίας Αθηνών. Ίσως έπρεπε να καλέσουν μηχανικό του Δήμου.

2. Η απάντηση. όπως και στη περίπτωση της ανοιχτής επιστολής προς τα μέλη του Συλλόγου που ακολουθεί παρακάτω, αποτελεί παραβίαση του άρθρου 11 του καταστατικού του Συλλόγου που αναφέρει: “Ο Σύλλογος διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο…”.  Εδώ δεν υπάρχει απόφαση ΔΣ για τη μη δημοσίευση του κειμένου.  Απλώς παρατηρούμε ότι το κείμενο το έχει υποβάλει το μισό ΔΣ που υποτίθεται ότι διοικεί το Σύλλογο και κατά συνέπεια εκδίδει και την εφημερίδα. Πέρα από το νομικό θέμα είναι τουλάχιστον και άκομψο τα τέσσερα μέλη του ΔΣνα μην δημοσιεύουν κείμενο των άλλων τριών.  Το κείμενο αυτό αφορά το Σύλλογο αλλά τυχαίνει να εκφράζει απόψεις που ποι υπόλοιποι του ΔΣ δεν τις ασπάζονται. Αυτό δείχνει μη ικανοποιητική κατάσταση στο ΔΣ του Συλλόγου.  Εδώ θέλουμε να σημειώσουμε ακόμα ότι στην έκδοση αυτού του τεύχους (Σεπ 2013) της εφημερίδας δεν έγινε, με φτηνές δικαιολογίες, συνέλευση του ΔΣ ούτε τουλάχιστον ενημέρωση με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Δεν γνωρίζουμε ποιός έγραψε τα κείμενα. Εδώ όποιοι εξέδωσαν την εφημερίδα λειτούργησαν, παρανόμως,  σαν ιδιοκτήτες της. Με άλλα λόγια συνεχίζεται η κατάσταση που περιγράφεται στην ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη του Συλλόγου που βρίσκεται στη συνέχεια.

3. Η απάντηση εκτός του ότι είναι εκτός θέματος και ελλειπής είναι και λογικώς διάτρητη. Πρώτον, συμπεραίνεται ότι όταν μελετηθεί κάτι από το μηχανικό του Δήμου, γενικώς και αορίστως, είναι απρόσβλητο κριτικής, πράγμα άτοπον. Δεύτερον, τι δουλειά έχει με την υπόθεση ο κ. Δήμαρχος. Στο κείμενο αναφέρεται ρητά ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο τρόπο λειτουργίας της τοπικής κοινότητας, απάντηση άσχετη. Τρίτον, τα χρήματα δεν τα έδωσε ο κ. Δήμαρχος αλλά ο λαός του Δήμου, της Ελλάδας και ίσως και κάποιοι Ευρωπαϊκοί λαοί. Ο κ. Δήμαρχος εισηγείται στο Δημοτικό Συμβούλιο και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό. Η παρατήρηση αυτή δείχνει περίεργη νοοτροπία, δηλαδή ότι ο κάθε επικεφαλής ενός οργανισμού είναι και ιδιοκτήτης του.  Τέταρτον, από την απάντηση συνάγεται ότι αν κάποιος δώσει στο Σύλλογο 6.000 ευρώ μπορεί να περιφράξει το Μακρυγιάννη. Παράλογο συμπέρασμα. Πέμπτον, η προσωπική γνώμη του καθενός μας είναι για τον εαυτό μας και όχι για τις δημόσιες υποθέσεις.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Εδώ παρουσιάζουμε μια επιστολή προς τα μέλη του Συλλόγου επειδή νομίζουμε ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.  Η επιστολή αυτή δεν δημοσιεύτηκε, με διάφορες προφάσεις, στην εφημερίδα του Συλλόγου που εκδίδεται και από τους υπογράφοντες!!!  Και μόνο το γεγονός αυτό δείχνει τη κατάσταση πραγμάτων στο Σύλλογο.  Προφανώς κάποιοι αποφάσισαν πριν από μας για μας ότι δεν μπορούμε να έχουμε αιτιολογημένη διαφορετική γνώμη από τη δική τους,

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΡΟΚΥΛΙΩΤΩΝ «Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

Α. ΠΕΡΙ  ΕΚΛΟΓΩΝ 

Έχουν περάσει πέντε μήνες από τις εκλογές του Συλλόγου.

Τώρα που πέρασαν οι πρώτες εντυπώσεις νομίζουμε ότι μπορούμε να μιλήσουμε ψυχραιμότερα.

Αρχίζουμε με το σχόλιο ενός επί είκοσι χρόνια εξ’ αγχιστείας Κροκυλιώτη, παρόντος στη διαδικασία: «Σήμερα για πρώτη φορά ντράπηκα για το Κροκύλειο»

Το στιγμιότυπο αυτό είναι απόλυτα αληθινό και αντικατοπτρίζει τα αισθήματα και πολλών άλλων Κροκυλιωτών.

Το κλίμα της Συνέλευσης, το αποτέλεσμα και των εκλογών για τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου αλλά και της εκλογής του Προεδρείου εξέπληξε αρνητικά πολλά μέλη. Δεν φαίνεται να υπήρχε κάποιος λόγος να αντικατασταθεί ένα, κατά τη γνώμη τους, επιτυχημένο Διοικητικό Συμβούλιο.

Βέβαια αυτό είναι συνηθισμένο. Ο Μακρυγιάννης αναφέρει σχετικά: «Ότι αυτό είναι πατρογονικόν, όποιος δουλεύει πατριωτικώς αυτό το βραβείον έχει. Και οι Αθηναίγοι του Θεμιστοκλή αυτείνη την ανταμοιβή τόκαναν, κι’ αλλουνών πολλών».

Τέλος πάντων, με το σημείωμά μας αυτό θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τι, κατά τη γνώμη μας έχει, γίνει, γιατί έγινε και πως μπορεί να θεραπευθεί η σημερινή όχι και τόσο ιδανική κατάσταση του Συλλόγου

Πρώτα όμως θέλουμε να ευχαριστήσουμε τα μέλη του Συλλόγου που στα τέσσερα τελευταία χρόνια μας εμπιστεύτηκαν και ίσως μας εκτίμησαν κιόλας. Τους διαβεβαιώνουμε ότι θα συνεχίσουμε, μέσα ή έξω από το Σύλλογο,  να εργαζόμαστε για το χωριό μας.

Αυτά που θα πούμε ίσως να μην αρέσουν σε μερικούς.

Θεωρούμε όμως ότι έχουμε καθήκον απέναντι στον ιστορικό Σύλλογό μας να τα εκθέσουμε στα μέλη του που, ακούγοντας και την άλλη άποψη,  ελπίζουμε ότι θα μπορέσουν ευκολότερα να σχηματίσουν ιδία γνώμη.

Στις εκλογές αυτές:

1.Έγινε οργανωμένη προσπάθεια επηρεασμού του αποτελέσματος των εκλογών. Εκτός του οφθαλμοφανούς του πράγματος μπορεί κάποιος να ρωτήσει ιδιωτικώς διάφορα μέλη του συλλόγου για να διαπιστώσει τη κρατούσα γνώμη επί του θέματος. Επιπροσθέτως αυτό μπορεί να αποδειχθεί με κάποια εφαρμογή της θεωρίας των πιθανοτήτων.

2.  Είναι προφανές ότι  έχει επέλθει διαίρεση μεταξύ των μελών του Συλλόγου γιατί πολλά μέλη δεν συμφωνούν με αυτά που έγιναν. Αυτό φαίνεται και από τη μετέπειτα λειτουργία του συλλόγου.

3.  Είναι ντροπή για το χωριό του Μακρυγιάννη να χρησιμοποιούνται τέτοιες παλαιοκομματικές-μικροκομματικές μέθοδοι που είναι εξ’ ολοκλήρου αντίθετες στο πνεύμα του. Οι πρακτικές αυτές σε όλα τα επίπεδα από το χωριό μέχρι το εθνικό είναι, κατά μεγάλο ποσοστό, υπεύθυνες για τη σημερινή κατάντια της πατρίδας.

4. Ακόμα οι πρακτικές αυτές είναι αντίθετες και με ότι θα αποκαλούσαμε  Ρουμελιώτικο τρόπο δράσης.

Το ερώτημα είναι γιατί έγιναν όλα αυτά.

Εκτίμησή μας είναι ότι σαν Συμβούλιο πέσαμε θύματα των προσπαθειών μας. Σημαντικά είναι τα ποιοτικά επιτεύγματα μας Στη διάρκεια της διαχείρισης των πραγμάτων του Συλλόγου, που άρχισε θυμίζουμε, στο κατώφλι του Πρωτοδικείου με το Σύλλογο προς επίσημη διάλυση, καταφέραμε όχι μόνο να ανορθώσουμε τα οικονομικά, αλλά να κάνουμε περισσότερο σεβαστή την εικόνα του Συλλόγου στο χωριό και την περιοχή.  Η εφημερίδα αύξησε τις εισφορές της, σχεδόν έφτασε να αυτοχρηματοδοτείται, εκδιδόταν από το Διοικητικό Συμβούλιο και προωθούσε αυστηρά τα θέματα του Συλλόγου αλλά και του χωριού όπως επιτάσσει το καταστατικό του.

Στα οικονομικά θέματα, αναφέρουμε ότι ο Σύλλογος παραδίδεται με ταμείο πάνω από 26.000 ευρώ και αυτό τη χρονιά που κατασκευάστηκε το Μουσείο και εν μέσω οικονομικής κρίσης. Το ποσό αυτό είναι ίσως το υψηλότερο που έχει καταγραφεί, σε ανάλογες περιπτώσεις, στην ιστορία του Συλλόγου.

Ο Σύλλογος λειτούργησε σε μεγάλη, για τα δεδομένα του χωριού, εθελοντική βάση από χωριανούς αλλά και μέλη που δεν κατοικούν στο χωριό. Ασχολήθηκε πολύ με το χωριό και το Μακρυγιάννη. Ήταν συνέχεια παρών εκεί. . Αυτή η κατάσταση πραγμάτων ίσως να τρόμαξε και να ξεβόλεψε μερικούς και ίσως ήταν ο βασικός λόγος της οργανωμένης προσπάθειας απομάκρυνσης του Συμβουλίου, που σημειωτέον,  κατέβηκε σχεδόν αυτούσιο στις εκλογές. Οι λόγοι αυτοί πρέπει να συνδυαστούν και με προσωπικές αντιπάθειες  προς κάποια μέλη του ΔΣ λόγω της άκαμπτης στάσης τους σε θέματα ανεξαρτησίας του Συλλόγου μαζί με κάποιες ίσως τοπικές πολιτικές φιλοδοξίες με εφαλτήριο το Σύλλογο. Ακόμα βάλτε και μερικά συμφεροντάκια και έχετε μια πιθανή εξήγηση. Τελικό αποτέλεσμα: Από το προηγούμενο συμβούλιο εκλέχτηταν μόνο τρείς από τα επτά μέλη.

Δυστυχώς όμως η ομοψυχία του Συλλόγου βγήκε τραυματισμένη από αυτή τη διαδικασία

Τα προβλήματα από την επώδυνη αυτή διαδικασία των εκλογών είναι κατά τη γνώμη μας

Α) νομικά που προκύπτουν λόγω μη τήρησης διατάξεων   του καταστατικού (άρθρο 13 κλπ.) .

Πρέπει να αναφέρουμε εδώ, για να προλάβουμε υποκριτικές ερωτήσεις, ότι αυτές οι διατάξεις ίσως να μην εφαρμόζονταν και στο παρελθόν. Νομίζουμε όμως ότι αρμόδιο  γι’ αυτό και τότε και τώρα ήταν το Προεδρείο της Γενικής Συνέλευσης που διεξάγει και τις εκλογές και όχι το Διοικητικό Συμβούλιο.

Αλλά η ουσία της υπόθεσης είναι ότι, τότε το προεδρείο του Δ.Σ.  εκλέγονταν ομόφωνα και με άλλο σκεπτικό και τυχόν παραλείψεις ή λάθη δεν είχαν σημασία. Τώρα ο Σύλλογος είναι διηρημένος. Το προεδρείο έχει εκλεγεί με οριακή πλειοψηφία (τέσσερις υπέρ, τρεις κατά), πράγμα που επιβεβαιώνει την οργανωμένη προσπάθεια απομάκρυνσης του απερχόμενου Δ.Σ. και κυρίως του προέδρου.

Τα ίδια συνέβησαν και πριν περίπου δώδεκα χρόνια, μόνο που τότε στη Γενική Συνέλευση είχαν εμφανιστεί εκατόν σαράντα μέλη. Στη Συνέλευση του Φεβρουαρίου εμφανίστηκαν περίπου διακόσια μέλη. Το απερχόμενο Συμβούλιο όπως βλέπετε είναι και εδώ πρωτοπόρο. Έκανε το Σύλλογο τόσο επιθυμητό!!!.

Το θέμα αυτό αποτελεί πρόβλημα γιατί η παρόμοια εκείνη κατάσταση με τη σημερινή,  επειδή δεν αντιμετωπίστηκε σοβαρά, κατέληξε, μεσοπρόθεσμα, με το Σύλλογο στη πόρτα του Πρωτοδικείου. Δεν επιτρέπεται να κάνουμε το ίδιο λάθος πάλι, πρέπει το θέμα αυτό να αντιμετωπιστεί τώρα. Τότε δόθηκε προτεραιότητα στα  βραχυπρόθεσμα συμφέροντα του Συλλόγου, πράγμα που αποδείχθηκε λάθος. Για το θέμα αυτό παρουσιάζουμε τη πρότασή μας παρακάτω.

Β) Ηθικά προβλήματα.

Δεν θεωρούμε ούτε φυσιολογικό ούτε ηθικό ένα τόσο, καθ’ ομολογία  πολλών μελών, επιτυχημένο Διοικητικό Συμβούλιο να μην μπορεί να επανεκλεγεί. Δεν νομίζουμε ότι αυτό προοιωνίζει καλά για το Σύλλογο. Δεν βγαίνει άκρη με τι κριτήρια ψηφίζουν τα μέλη του Συλλόγου. Μπορεί βέβαια να ψηφίζει κάποιος με όποια κριτήρια επιθυμεί.  Μπορούμε όμως και εμείς να απορούμε.

Αυτό που επιθυμούσε και προσπαθούσε το απερχόμενο Δ.Σ. να πετύχει, είναι την συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων νέων ανθρώπων στις διαδικασίες του συλλόγου ώστε σταδιακά να παραδώσει την σκυτάλη.

Τίθεται λοιπόν το εξής ηθικό θέμα

Πως νέα παιδιά που έχουν δουλέψει και εξακολουθούν να δουλεύουν για το σύλλογο, δεν ψηφίσθηκαν από τους συγχωριανούς μας, σε αντίθεση με άλλους που εμφανίσθηκαν στο σύλλογο για πρώτη φορά θέτοντας υποψηφιότητα και εξελέγησαν .

Β. ΠΕΡΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Αρκετούς μήνες μετά τις εκλογές η κατάσταση με τη διοίκηση του Συλλόγου δεν είναι, κατά τη γνώμη μας, καλή. Από τα γεγονότα που θα παραθέσουμε φαίνεται ότι ο Σύλλογος ΔΕΝ διοικείται ορθώς από το προεδρείο του Δ.Σ. και συγκεκριμένα:

1.Στην εκδήλωση των απόκρεω στο χωριό έγινε λαχειοφόρος αγορά, χωρίς τέτοιου είδους απόφαση από τη σχετική συνεδρίαση του  Δ.Σ. και χωρίς καν τα υπογράφοντα μέλη του Δ.Σ. να ενημερωθούμε γι αυτό έστω και την τελευταία στιγμή, ώστε να εξουσιοδοτήσουμε για την οικονομική δαπάνη.

2. Στην εκδήλωση της Ένωσης Γυναικών Φωκίδας στη Παλαιά Βουλή ζητήθηκε από το Σύλλογο να ετοιμάσει μια παρουσίαση φωτογραφιών για το Κροκύλειο. Σε σύσκεψη του ΔΣ συζητήθηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία μαζί με τις φωτογραφίες να παρουσιάσουμε και φωτογραφίες από τα χαλάσματα του πατρικού του Μακρυγιάννη. Τελικά δεν ενημερωθήκαμε και στην εκδήλωση είδαμε να παρουσιάζεται μια συλλογή φωτογραφιών που κανείς μας δεν γνωρίζει ποιος την έφτιαξε. Δεν αναφέρθηκε τίποτα για το σπίτι του Μακρυγιάννη, πράγμα άτοπο

3. Πληροφορηθήκαμε ότι ο πρόεδρος του Συλλόγου συναντήθηκε με το Δήμαρχο Δωρίδος στο τέλος Απριλίου στη Δωρική Αδελφότητα μη συνοδευόμενος από κάποιο μέλος του ΔΣ όπως έχει υποχρέωση εκ της θέσεώς του αλλά από πρόσωπο εκτός ΔΣ χωρίς να έχει ενημερώσει το ΔΣ. Αυτό είναι σοβαρό ατόπημα και προσβάλλει, την αξιοπρέπεια του Συλλόγου. Η δικαιολογία: το πρόσωπο αυτό είναι «κολλητός» του Δημάρχου. Απάντηση: ο Σύλλογος δεν διοικείται από «κολλητούς».

4. Ο Σύλλογος δεν έχει συνέχεια. Το προηγούμενο ΔΣ είχε συμφωνήσει με το Δήμαρχο Δωρίδος να του επιτραπεί να κάνει κατοικήσιμο τον επάνω όροφο του κοινοτικού ιατρείου. Κάναμε μια δοκιμή και για μεγάλο διάστημα δεν είπαμε τίποτα. Καμία κίνηση από το νέο προεδρείο. Ελπίζουμε το θέμα να μην πάει για «θάψιμο». Θέσαμε το θέμα στο νέο ΔΣ. Πάλι δεν έγινε τίποτα. Φαίνεται όμως καθαρά ότι κάποιοι στο σύλλογο προτιμούν να μην υπάρχει τελειωμένο ιατρείο. ¨Ηδη υπάρχει δέσμευση και προφορική συμφωνία του Δήμαρχου με τον πρώην πρόεδρο Παρασκευά Μπακαρέζο για να γίνουν οι σχετικές εργασίες, με προσφορά προσωπικής εργασίας από ομάδα, με ελάχιστο κόστος.  Η ίδια μέθοδος ακολουθήθηκε και στη κατασκευή του Μουσείου. Η μέθοδος αυτή δεν συνηθίζεται και δεν είναι πολύ δημοφιλής σε ορισμένους κύκλους.

5. Ερχόμαστε τώρα στο σοβαρότατο θέμα της διαχείρισης των χρημάτων του Συλλόγου. Στο  συμβούλιο στις 13/5/2013 εκ των υστέρων μας ανακοινώθηκε ότι το ποσό των 24.000,00 € περίπου, είχε αποσυρθεί από το λ/σμό του Συλλόγου, λόγω της δυσκολίας των διαδικασιών ανάληψης που υπάρχει με τους λ/σμούς των Συλλόγων γενικά, και είχαν τοποθετηθεί σε προσωπικό λ/σμό του προέδρου και της Ταμίου. Έγινε συζήτηση και καταλήξαμε να επιστραφούν τα χρήματα στο λ/σμό του Συλλόγου και να υπάρχει στον προσωπικό το ποσό των 14.000,00 €. Μετά όμως ερευνήσαμε στη τράπεζα πως έγινε η ανάληψη αφού χρειάζεται έγκριση από το ΔΣ και κάτι τέτοιο εμείς δεν γνωρίζαμε. Η τράπεζα μας γνωστοποίησε ότι είχε κατατεθεί έγγραφη εγκριτική απόφαση Δ.Σ. της 28/2/13, υπογεγραμμένη από το πρόεδρο και το γραμματέα. Οι υπογράφοντες αυτό το κείμενο, δεν είχαμε κληθεί την ημερομηνία αυτή σε συνεδρίαση Δ. Σ. Μάλιστα ένας από τους υπογράφοντες ήταν εκτός Ελλάδος.

Προσπαθούμε επί δύο μήνες να συζητήσουμε αυτό το θέμα αλλά δεν κατέστη δυνατόν γιατί λείπει συνεχώς ο γραμματέας , και τα πρακτικά δεν είναι στη διάθεσή μας παρότι τα ζητήσαμε από τον πρόεδρο. Τελικά  στη τελευταία συνεδρίαση εκλέξαμε ομόφωνα αναπληρωτή γενικό γραμματέα την κα Ελένη Μπακαρέζου.

6.  Η ιστοσελίδα του συλλόγου έχει αδρανοποιηθεί. Μάλλον τα του συλλόγου παρουσιάζονται από άλλη ιστοσελίδα πράγμα που αποτελεί κατάντια για το σύλλογο με ευθύνη των συγκεκριμένων μελών του ΔΣ

Γ. ΠΕΡΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

1. Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. που έγινε για την έκδοση της εφημερίδας δεν παρουσιάστηκε η ύλη (κεντρικά άρθρα) από τον πρόεδρο, που κατά τον νόμο είναι υπεύθυνος γι’ αυτήν

2. Η εφημερίδα γράφει ανακρίβειες όταν για το θέμα των Μακρυγιαννείων αναφέρει ότι: «Το συμβούλιο του συλλόγου μας αποφάσισε ότι…..».Τέτοια απόφαση εκείνη τη χρονική στιγμή δεν είχε ληφθεί σε κάποια από τις συσκέψεις του ΔΣ και το γνωρίζουμε γιατί ήμασταν εκεί.

3. Στο άρθρο για την Γενική Συνέλευση δεν παρετέθη εκτός πολλών άλλων και η έκθεση της ελεγκτικής επιτροπής. Αυτό σε συνδυασμό με άλλα άρθρα όπου αναφέρεται « το πρόβλημα του λογαριασμού του συλλόγου », δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά.

Συγκεκριμένα σε ανυπόγραφο άρθρο τριακοσίων – τετρακοσίων λέξεων αναφέρεται τρεις φορές « το πρόβλημα του λογαριασμού του συλλόγου» χωρίς να αναλύεται πιο είναι αυτό. Σαν μέλη του Δ.Σ. ζητήσαμε από τον υπεύθυνο της εφημερίδας, επειδή αυτά μοιάζουν με υπονοούμενα, να ενημερώσει εγγράφως για τη φύση του προβλήματος που εμείς δεν γνωρίζουμε. Αντιθέτως γνωρίζουμε ότι παραδώσαμε το ταμείο με πάνω από 26.000,00 €. Αναφέραμε δε παραπάνω πιο είναι το πρόβλημα με τον λ/σμό.

4. Στην τρίτη σελίδα της εφημερίδας είχε προταθεί από τον πρόεδρο, να συνεχιστεί η δημοσίευση του ιστορικού – λαογραφικού διηγήματος που είχε κατατεθεί από τον Παρασκευά  Μπακαρέζο. Αντ’ αυτού, με την αιτιολογία της πληθώρας της ύλης παρουσιάστηκαν με πάσα λεπτομέρεια τα έργα του τοπικού εκπροσώπου. Άποψή μας είναι ότι υπήρχε τρόπος αυτά να αναφερθούν σε άλλη σελίδα ώστε να μην παραληφθεί το διήγημα.

5. Από τις πρώτες συνεδριάσεις του Δ.Σ. ο απερχόμενος πρόεδρος ενημέρωσε το Δ.Σ., για την μέσω e mail συμφωνία με τον κύριο Μακρυκώστα, για τον τρόπο διάθεσης της δωρεάς του των 10.000 $ δηλ. 7.500,00 €.

Αυτή ήταν:

α) 3.000,00 € για την επιδιόρθωση του Αγίου Κων/νου, στην απόλυτη δικαιοδοσία του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου.

β) τα υπόλοιπα 4.500,00 € εξ ημισείας i) για ράφια στο μουσείο και

ii) για δημιουργία video για το μουσείο.

Τα ποσά αυτά, παρότι στα πρακτικά της συνεδρίασης του Δ.Σ. αναφέρονται σωστά, στην εφημερίδα παρουσιάστηκαν διαφορετικά. Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος γιατί και τα τρία διαφέρουν.

6. Στο αγνώστου συγγραφέως άρθρο περί Μακρυγιαννείων αναφέρεται «Επιτέλους είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ». Αυτή η πρόταση αποτελεί προσβολή προς όλα τα προηγούμενα διοικητικά συμβούλια και αποτελεί δείγμα άκρατης εγωπάθειας και διχαστικής πρακτικής.

Τέλος θα αναφερθούμε σε ένα θλιβερό για τον Σύλλογο γεγονός.

Συγκεκριμένα στην πρώτη συνεδρίαση του Δ.Σ. μετά την παράδοση – παραλαβή, οι υπογράφοντες θέσαμε το θέμα της ανεπίσημης (όχι στο Πρωτοδικείο) επανακαταμέτρησης των ψήφων με την παρουσία της εφορευτικής επιτροπής. Τούτο, γιατί σε πολλά μέλη του συλλόγου υπήρχε η άποψη ότι δεν έγινε σωστά η διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων  (ανεξέλεγκτη). Από την αρχή συναντήσαμε την έντονη φραστική αντίδραση κυρίως του προέδρου του Δ.Σ. Καταλήξαμε να το εξετάσουμε στην επόμενη συνεδρίαση.

Το θέμα το επαναφέραμε σε δύο – τρεις συνεδριάσεις και στο τέλος αποφασίσαμε να κάνουμε καταμέτρηση, παρ’ όλες τις αντιδράσεις, παρουσία του μέλους της εφορευτικής επιτροπής που είχε ασφαλίσει τα ψηφοδέλτια.

Αποτέλεσμα: η συσκευασία είχε παραβιαστεί και τα γράμματα σφραγίσματος δεν ήταν τα αρχικά.

Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Εμείς ζητήσαμε να συνταχθεί σχετικό πρακτικό.

Ανακύπτει το ερώτημα τι κάνουμε για όλα αυτά. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντίδρασης, από τον ανατολίτικο (δεν κάνουμε τίποτα) , μέχρι τον δυτικοευρωπαϊκό (επιστολές, δικαστήρια κλπ.)

Εμείς, με βάση τα παραπάνω, κάνουμε μια ρηξικέλευθη πρόταση που έχει τα εξής πλεονεκτήματα: α) διορθώνει αυτόματα τη διαίρεση και τη γενικά δυσάρεστη κατάσταση στο σύλλογο και αποκαθιστά το τρωθέν κύρος του, β) δεν χρειάζεται προσφυγή στο Πρωτοδικείο και υποχρεωτικές νομικές ενέργειες.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

α) Μετά το πέρας των Μακρυγιαννείων να παραιτηθούμε και οι δώδεκα υποψήφιοι στις τελευταίες εκλογές ώστε να γίνουν νέες εκλογές. Ακόμα να δεσμευτούμε και οι δώδεκα υποψήφιοι να μην είμαστε υποψήφιοι στις νέες εκλογές γιατί, ηθελημένα ή αθέλητα, είμαστε μέρος του προβλήματος της διαίρεσης που υπάρχει στο Σύλλογο, υποσχόμενοι ότι θα βοηθήσουμε ανιδιοτελώς τα νέα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που πρέπει να είναι ανεξάρτητα. Γνωρίζουμε ότι η πρόταση είναι πολύ προωθημένη αλλά λέμε: «Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα» και ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του όπως τις εννοεί ο ίδιος ή η ίδια.

β) να γίνει  η Γενική Συνέλευση το καλοκαίρι στο χωριό ( όπως είχε αποφασιστεί στην εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Φεβρουαρίου) για να συζητήσουμε ενώπιος ενωπίω, και όχι στα μαγαζιά του χωριού και των γύρω χωριών, τη κατάσταση που παρουσιάζεται μερικώς σ’ αυτή την ανοιχτή επιστολή.

Ο Μακρυγιάννης θεωρεί ότι «Περισσότερον ζούνε οι φοβερισμένοι από τους αφοβέριγους».  Ε λοιπόν διαλέγουμε και εμείς, όπως και εκείνος, να είμαστε αφοβέριγοι.

γ) πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για καταστατική συνέλευση  για την τροποποίηση του καταστατικού.

Αυτά είχαμε να πούμε, αυτή είναι η γνώμη μας και την παρουσιάζουμε,

νομίζουμε, ευθαρσώς. Επισημαίνουμε,  προτείνουμε και περιμένουμε.

Εμείς θέτουμε το θέμα στα μέλη που σε τελευταία ανάλυση είναι υπεύθυνα για το σύλλογο ελπίζοντας ότι έτσι θα βοηθήσουμε το σύλλογο. Προφανώς θα υπάρξει και αντίλογος. Προτείνουμε σε όλους  ν’ ακούσουν και τα δύο μέρη.  Εάν  όμως η πλειοψηφία των  μελών θεωρεί ότι τα θέματα αυτά δεν είναι σοβαρά εμείς δεν μπορούμε, όσον αφορά το συγκεκριμένο σύλλογο, να κάνουμε τίποτε περισσότερο. Και πάλι, ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Η δημοσίευση αυτών των επισημάνσεων δεν αποτελεί για μας ευχάριστο γεγονός. Θεωρούμε όμως καθήκον μας να το κάνουμε μετά από υπηρεσία τριάντα ως σαράντα ετών ο καθένας μας στο Σύλλογο Κροκυλιωτών «ο Μακρυγιάννης».

Ζητούμε η παρούσα επιστολή να περιληφθεί στα πρακτικά του ΔΣ του Συλλόγου και να δημοσιευτεί στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας. Εάν υπάρχει αντίρρηση ζητούμε ψηφοφορία επί του θέματος ώστε το κάθε μέλος του ΔΣ να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του.

 

Ελένη Μπακαρέζου

Μάνια Παπανδρέου

Γιώργος Καλμαντής

Παρασκευάς Μπακαρέζος

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗ ΠΕΝΤΑΓΙΟΥ

Στις 3 – 4 Αυγούστου έγινε στη Πενταγιού το 15ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Της Ομοσπονδίας Συλλόγων Βορειοδυτικής Δωρίδος που φέτος το οργάνωσε ο Σύλλογος Πενταγιωτών. Στο Συνέδριο παρέστησαν οι αρχές του νομού, μέλη των διοικητικών συμβουλίων των συλλόγων, εκπρόσωποι τοπικών διαμερισμάτων, δήμαρχοι γειτονικών δήμων και άλλοι παράγοντες της περιοχής.


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΕΙΑ 2013

Εδώ θα αναφερθούμε, όχι διεξοδικά, στις κυριότερες εκδηλώσεις των  Μακρυγιαννείων 2013 που έγιναν στο Κροκύλειο στις 9 – 16 Αυγούστου. Ας αρχίσουμε με τις καλές στιγμές. Νομίζουμε οτι η καλύτερη στιγμή των εκδηλώσεων ήταν η συναυλία του ερασιτεχνικού μουσικού συγκροτήματος δημοτικής μουσικής με ψυχή του τον κ. Σταθακόπουλο. Η εκδήλωση αυτή μαζί με ομιλίες για το Μακρυγιάννη, ήταν η συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Ένωσης Γυναικών Φωκίδος. Δυστυχώς δεν έχουμε οπτικοακουστικό υλικό από την εκδήλωση αυτή. Μια ακόμα καλή στιγμή ήταν η συνέχιση για δεύτερη χρονιά της αιμοδοσίας με περισσότερους  αλλά, σε μεγάλο ποσοστό. διαφορετικούς αιμοδότες  από τη τελευταία φορά. Το θετικό είναι οπωσδήποτε η συνέχεια. Υπάρχει όμως μόνον ένας μικρός “σκληρός πυρήνας” αιμοδοτών που έδωσαν αίμα και τις δύο χρονιές ενώ δεν έδωσε κανένας από τους αιμοδότες του 2007 όταν είχε γίνει και τότε αιμοδοσία.  Πρέπει να συνεχισθεί η ενθάρρυνση αιμοδοτών και η προσπάθεια να δημιουργηθεί σταθερή ομάδα αιμοδοτών.

 

Ακολούθησε η βραδιά με τα χορευτικά Τολοφώνος και πολιτιστικού κέντρου Φωκίδος. Performance of the dancing groups of Tolofon and Cultural Center of Phocis.

Την άλλη βραδιά έγινε η κύρια συναυλία με τον κ. Δημητριάδη με την ορχήστρα του. Dimitriadi’s group concert. Main event.

Στις 15 Αυγούστου έγινε στο Λιβάδι προβολή σαραντάλεπτης ταινίας (θα μπορείτε να τη βλέπετε σύντομα στην ιστοσελίδα μας) με θέμα τα παιδικά χρόνια του Μακρυγιάννη και με τίτλο “ΑΒΟΡΙΤΙ 1797 – 1804″. Η ταινία δημιουργήθηκε από τον Παρασκευά Μπακαρέζο και προβλήθηκε υπό την αιγίδα της “Αναπτυξιακής Εταιρείας Μόρνου.  “Avoriti 1797-1804″. Documentary film by Paraskevas Bakarezos sponsored by “Mornos Development Society. Showing in Krokylio. (It will be showing in this webpage shortly).

Η ίδια ταινία παρουσιάστηκε και στο Λιδωρίκι στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για το Μακρυγιάννη από το Σύλλογο Λιδωρικιωτών στις 18 Αυγούστου. The same documentary showing in Lidoriki at August 18, 2013.

Γενικά για τα Μακρυγιάννεια θα παρατηρήσουμε τα εξής:

1. Η συμμετοχή δεν ήταν η αναμενόμενη. Θα μπορούσαμε να τα ονομάσουμε τα υποτονικά Μακρυγιάννεια και νομίζουμε θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Το φαινόμενο αυτό έχει τουλάχιστον τρείς αιτίες. Πρώτον, υπάρχει οικονομική κρίση. Δεν είναι όμως, κατά τη γνώμη μας, ικανοποιητική εξήγηση γιατί λόγω της κρίσης το χωριό είχε πολύ κόσμο. Ακόμα, η οικονομική κρίση δεν δικαιολογεί τη μαζική συμμετοχή στο χορό των γαμπρών και νυφών. Δεύτερον, το περιεχόμενο των εκδηλώσεων ήταν, στη καλύτερη περίπτωση, ουδέτερο με κορυφαίο παράδειγμα το θέατρο με την αλληγορική κωμωδία. Εάν επανασχεδιάζαμε το πρόγραμμα θα είχαμε ως κεντρική εκδήλωση τη συναυλία της Ένωσης Γυναικών Φωκίδος. Τρίτον, η όχι και τόσο ιδανική κατάσταση στο Σύλλογο.

2. Η οργάνωση των εκδηλώσεων είχε αρκετά κενα.  Πρώτον, έχουμε προσωπική γνώση δύο περιπτώσεων: Στην εκδήλωση του ΟΚΑΝΑ δεν υπήρξε καμιά προετοιμασία για τη προβολή οπτικοακουστικού υλικού και η εκδήλωση έγινε δυνατή με την ανάμιξη, τη τελευταία στιγμή, κάποιων μελών του Συλλόγου που έτυχε να βρίσκονται εκεί. Στη προβολή της ταινίας “ΑΒΟΡΙΤΙ 1797 – 1804″ δεν υπήρξε καμιά προετοιμασία και βοήθεια. Για να προβληθεί δημόσια μια ταινία χρειάζεται υπολογιστής, προβολέας, κονσόλα, ηχεία, καλώδια και χειριστής. Από αυτά δόθηκαν στους παρουσιάζοντες ο προβολέας και δύο ηχεία ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΣΟΛΑ, ΚΑΛΩΔΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΙΣΤΗ. Η προβολή έγινε δυνατή με διάφορες “πατέντες” για να παρακαμθεί η κονσόλα, με απότέλεσμα να μην υπάρχει καλός έλεγχος του ήχου, που έτσι κι’ αλλιώς παρουσίαζε κάποια προβλήματα, και με τα καλώδια συγχωριανού μας που έκανε και τις πατέντες τον οποίο και ευχαριστούμε. Κατά τις έντεκα το βράδι και αφού είχε τελειώσει η προβολή, ώ του θαύματος, άρχισε η μουσική στο Λιβάδι προφανώς με όλα αυτά που έλειπαν προηγουμένως. Η κατάσταση αυτή αντιπαραβάλεται με τη προβολή στο Λιδωρίκι όπου ο παρουσιάζων πήγε μόνο ένα DVD και παρακολούθησε τη ταινία απολαμβάνοντας το καφέ του. Η απάντηση στα παραπάνω είναι ότι δεν γνώριζαν ότι χρειάζεται και κονσόλα. Αν είναι έτσι η κάτάσταση δείχνει ανοργανωσιά αφού ο Σύλλογος έχει (ή είχε) δύο κονσόλες. Μια μεγάλη και μια μικρή.

3. Το λαογραφικό μουσείο του συλλόγου είναι μια διαρκής αποκλειστική πολιτιστική δημιουργία του συλλόγου και ως τέτοια θα πρέπει να προβάλλεται συνεχώς. Αυτό δεν συνέβη στα Μακρυγιάννεια αυτά. Το μουσείο υπολειτούργησε και ήταν ανοιχτό ευκαιριακά όταν γίνονταν άλλες εκδηλώσεις στο σχολείο. Δεν ήταν αυτοδύναμη και ξεχωριστή εκδήλωση. Το 2012 το μουσείο ήταν ανοιχτό επί πολλές μέρες και ώρες. Το κράταγε ανοιχτό ο εκθέτων ζωγράφος Α. Σταμάτης. Το κίνητρό του ήταν ότι ήθελε να έχει ανοιχτή όσο πιο πολλες ώρες την έκθεση ζωγραφικής του στη διπλανή αίθουσα του σχολείου. Εμείς νομίζουμε ότι αυτό συνέβη και γιατί η οργάνωση των εκδηλώσεων είχε πολλά κενά.

4. Η έκθεση παλαιάς φωτογραφίας από τη συλλογή του Παρασκευά Μπακαρέζου δεν λειτούργησε. Η έκθεση δεν υπάρχει στη μορφή που ήταν πέρισυ γιατί οι φωτογραφίες βράχηκαν και καταστράφηκαν κατά μεγάλο μέρος. Η έκθεση όμως υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή και θα μπορούσε να παρουσιαστεί σαν προβολή διαφανειών (slide show). Έτσι θα μπορούσαν να χωρέσουν και η εκδήλωση με τις εικόνες του Μακρυγιάννη-Ζωγράφου που έπιασαν το χώρο της έκθεσης παλαιάς φωτογραφίας κατά αναντίρρητη προτεραιότητα. Το ίδιο πρόβλημα θα προκύψει αν γίνει διαρκής έκθεση με αντίγραφα των παραπάνω πινάκων. Η λύση ώστε μια εκδήλωση να μην καταργεί μια άλλη είναι αυτή που είπαμε παραπάνω. Έγινε σχετική αναφορά σε κάποιο συμβούλιο του ΔΣ του συλλόγου αλλά δεν δόθηκε σημασία. Πάντως αυτά είναι οργανωτικά θέματα που κάποτε πρέπει να κανονισθούν παρόλο που αναφέρονται σε δημιουργίες του “τέως” όπως αρέσκονται να αποκαλούν τον πρώην πρόεδρο του συλλόγου κάποιοι.

5. Το προηγούμενο διοικητικό Συμβούλιο προσπάθησε το 2012 να καθιερώσει και πάλι το υπαίθριο γλέντι μετά την εκκλησία στη Παναγία. Για να γίνει αυτό ο σύλλογος αγόρασε τα υλικά και με προσωπική εργασία μελών του κατασκέυασε στέγαστρα κυρίως γι’ αυτή την εκδήλωση. Για να χρησιμοποιηθούν όμως τα στέγαστρα χρειάζεται σκληρή δουλειά, τεχνικές γνώσεις και οργάνωση. Πρέπει να μεταφερθούν τα στέγαστρα και οι βάσεις τους στη Παναγία τη προηγούμενη μέρα και να συναρμολογηθούν οι μεταλλικοί σκελετοί. Την άλλη μέρα πρωΐ-πρωΐ, πρίν έρθει ο πολύς κόσμος, πρέπει να μεταφερθούν οι καρέκλες και τα τραπέζια από το Λιβάδι ενώ άλλο συνεργείο πρέπει να τοποθετεί τις τέντες. Την ίδια ώρα πρέπει να προετοιμάζεται και η ομάδα της μουσικής με την ειδική αθόρυβη γεννήτρια που είχε δανειστεί ο σύλλογος. Φέτος το πρόγραμμα έλεγε γλέντι “στον έλατο”. Αποτέλεσμα δεν υπήρξε συμμετοχή και η προσπάθεια αυτή απεβίωσε εν τη γεννέσει της. Η δικαιολογία, απ’ ‘οτι ακούσαμε, ήταν ότι είχαν σκουριάσει τα σίδερα. Εμείς υποκειμενικά εκτιμούμε ότι δεν υπήρχε η διάθεση για δουλειά συνδυασμένη με τη φανερή έλλειψη οργάνωσης.

6. Το προηγούμενο ΔΣ είχε καθιερώσει η αφίσα για οποιαδήποτε εκδήλωση να έχει φόντο το πορτρέτο του Μακρυγιάννη ώστε να αναγνωρίζεται οποιαδήποτε εκδήλωση του συλλόγου από μακριά. Φέτος η πρακτική αυτή εγκαταλείφθηκε. Είδαμε μόνο το πρόσωπο του συμπαθούς κ. Δημητριάδη με την επιγραφή “Μακρυγιάννεια 2013″ αλλά σε καμιά αφίσα το Μακρυγιάννη. Κατά τη γνώμη μας, το να μη θεωρηθεί ικανό το πρόσωπο του Μακρυγιάννη να κοσμήσει την αφίσα των εκδηλώσεων που γίνονταν προς τιμήν του αποτελεί ασεβή επιλογή.

7. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο Μακρυγιάννης “διεθνοποιείται”. Η Ένωση Γυναικών Φωκίδος έκανε φέτος δύο εκδηλώσεις για το Μακρυγιάννη. Μία στη Παλαιά Βουλή και μια στο Κροκύλειο. Ακόμα, φέτος έγιναν και εκδηλώσεις για το Μακρυγιάννη στο Λιδωρίκι. Αυτό συμαίνει ότι ο Σύλλογός μας πρέπει να εμπλακεί δυναμικά και με δικές του πρωτογενείς δράσεις. Το να πληρώνεις ένα συγκρότημα να σου παίξει μουσική στο Κροκύλειο δεν είναι πια αρκετό. Πρέπει ο Σύλλογος να παρουσιάζει και τη δική του πολιτιστική δημιουργία. Φέτος στις εκδηλώσεις ο Σύλλογος δεν ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά σύμφωνα με αυτό το κριτήριο. Όλες οι σημαντικές δημιουργικές πολιτιστικές εκδηλώσεις έγιναν εκτός Συλλόγου.